«صلاح ذات» و «اصلاح صفات»

کاش ما «مردُم» چون «گندُم» بودیم!

اگر ما را به «زیر خاک» و «درگیر مغاک» کردند،

سبز «بروییم» و راه رشد را «بپوییم»!

اگر ما را با «سنگ جفا» و «خدنگ خفا»،

«سرکوبیدند» و از هر در «روبیدند»،

چون آرد «رهاتر» و «گرانبهاتر» شویم.

….و اگر ما را در «آتش سوزان»،«سرکش و فروزان» پختند،

چون «نان برشته» به انسان ها«جان فرشته» بخشیم.

بیاییم «صلاح را از ذات» و «اصلاح را از صفات» بیاغازیم!

#شفیعی_مطهر

————————————–

مغاک: گود؛ گودال؛ جای گود

خدنگ: تیر راست و بلندی که از چوب این درخت می‌ساختند

روبیدن: جارو کردن، رفتن، روفتن

فرشته: موجودی آسمانی و غیر قابل رؤیت که مٲمور اجرای اوامر الهی است و مرتکب گناه نمی‌شود؛ مَلَک، فرد دارای سیرت نیک و پسندیده.

کانال رسمی گاه گویه های مطهر

https://t.me/gaahgooye

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *